Ðêšłïn¥'s profileஐ €vërÿ mînÜtë Õƒ ëVê®ÿ ...PhotosBlogLists Tools Help

ஐ €vërÿ mînÜtë Õƒ ëVê®ÿ Ðå¥ ஐ

♡ i'm gOing tO SticKwitU ♡

Ðêšłïn¥ Ðêšłïn¥

Occupation
ChOcOlate Angel : เฝ้าใฝ่ฝัน รอสักวันได้ติดปีกบิน

Windows Media Player

Photo 1 of 4
No list items have been added yet.
  • Send a private message
  • Tell a friend
  • Add to your network
July 26

โดนป่ะล่ะ

 

:: ง่ายง่าย ::

เธอกลับมาก็เท่านั้น
กลับมาเผื่อจะรื้อวันวานที่เราเคยรักกัน
อย่างนั้นใช่หรือเปล่า
อะไรอะไรในใจฉันคงไม่เหมือนเมื่อวันเก่า

จะกลับมาอีกใช่ไหม
อยากจะกลับมาฟื้นหัวใจที่ทำจนยับเยิน
ตอนนั้นใช่หรือเปล่า
จะทำยังไงยังไงก็คงไม่เหมือนตอนก่อนเธอจะไป

ก่อนเธอจะไป ฉันขอ ฉันยื้อ ฉันฝืน ฉันรั้ง
ขอร้องเธอ อย่าไป
ร่ำร้องจะเป็นจะตาย ให้เธออย่าทิ้ง ฉัน
ฉันแพ้ ฉันสูญ ฉันเสีย ฉันอ้อนวอน อย่าไป
แต่เหมือนเธอไม่สนใจ
ยื้อสักเท่าไร แต่สุดท้ายเธอก็ทิ้งกันง่ายๆ

อยู่ๆ ก็จะมา ให้เป็นเหมือนเดิม ให้มาคบกันง่ายๆ
ให้กลับมาเป็นเหมือนเคยแล้วกัน แล้วให้ฉันลืมง่ายๆ
เธอคิดอะไร ที่ง่ายเกินไป
ไม่เคยจะแคร์ใจฉันบ้างเลย

อยู่ๆ ก็จะมา ให้เป็นเหมือนเดิม ฉันดูว่าคงไม่ง่าย
อยู่ๆ จะย้อนก็เดินเข้ามา ฉันเองก็คงจะรับไม่ไหว..
ให้จบกันไป ให้มันง่ายๆ เหมือนเดิม

เธอกลับมาก็เท่านั้น
อย่าลำบากมาย้อนเรื่องราวถึงเราเคยรักกันก่อนนั้นได้รึเปล่า
อะไรอะไรในใจฉันคงไม่เหมือนเมื่อวันเก่า

ไม่ต้องมาอีกได้ไหม
หากจะกลับมาฝืนหัวใจให้คืนมารักกัน
อย่าเสียเวลาเปล่า
จะทำยังไงยังไงก็คงไม่เหมือนตอนก่อนเธอจะไป

June 11

(".) เทียนไข (".)

ก็ฉันมันเป็นแค่คนรอ ที่ถูกมองว่าไร้ความหมาย
ก็เพราะว่าเป็นเหมือนของตาย ในยามที่ไม่มีใคร

ฉันก็เป็นเหมือนๆเทียน ถูกเก็บในลิ้นชักเพื่อรอเรื่อยไป
ถูกใช้ก็ตอนที่แสงไฟดับไป ถึงคนก็จะใช้กัน

เอาคนที่มีความสำคัญ แค่วันที่เธอเสียใจ
มันคงไม่มีความหมายสักเท่าไหร่

จะเจ็บ จะช้ำ จะทน ถ้ายังไหว
ตราบจนเทียนไขนั้นจะละลายหมดลงไป..

จะอยู่เป็นแสงที่ส่อง แม้อาจไม่ถึงใจ
แค่พอรำไรให้เธอนั้นยังมองเห็น
แค่เพียงชั่วครั้งชั่วคราว เข้าใจชัดเจน
ได้แค่ที่เป็นแล้ว ไม่ต้องหวังไปมากกว่านี้

แม้จะต้องเสียใจ

คนที่มีความสำคัญ แค่วันที่เธอเสียใจ
มันคงไม่มีความหมายสักเท่าไหร่

จะเจ็บ จะช้ำ จะทน ถ้ายังไหว
ตราบจนเทียนไขนั้นจะละลายหมดลงไป

จะอยู่เป็นแสงที่ส่อง แม้อาจไม่ถึงใจ
แค่พอรำไรให้เธอนั้นยังมองเห็น
แค่เพียงชั่วครั้งชั่วคราว เข้าใจชัดเจน
ได้แค่ที่เป็นแล้ว ไม่ต้องหวังไปมากกว่านี้

แม้จะต้องเสียใจ
แม้จะต้องเสียใจ
แม้จะต้องเสียใจ
June 07

-*- clOse my HearT -*-

เคยมั๊ย? เคยรักใครมากๆหรือป่าว?
...รักมาก...และทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างเพื่อเขา
ทำเพื่อเขา...มากกว่าที่ทำเพื่อตัวเองซะอีก
เคยคิดว่าเรา...คือคนสำคัญของเขา
สุดท้ายก็มารู้...ว่าเราคิดไปเองทั้งหมดทุกอย่าง
สำหรับเขา เราก็แค่...เพื่อน...ธรรมดาๆ คนหนึ่ง ไม่มีอะไรพิเศษ
และที่สำคัญ ความรู้สีกที่เขามีให้เรา มากกว่าคำว่า...คนรูจัก...เพียงเสี้ยว
ถึงวันนี้ นั่งถามตัวเองด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ
เพื่ออะไร?...ที่ทำมาทั้งหมดเพื่ออะไร?
ที่ทุ่มเททั้งความรัก ความเชื่อใจ
ความไว้ใจ ไหนล่ะ สิ่งที่ได้รับตอบแทน
เคยพยามยามเรียกร้องจากเขาอยู่พักหนึ่ง ตอนนั้นยังมี...ความหวัง...
หวังว่า...สักวัน เขาจะมองเห็นในความทุ่มเทของเรา
จนวันนึง ความหวังที่มีอยู่น้อยนิด ก็หมดลง
...เมื่อเขาเจอคนพิเศษของเขา...
เราคงไม่เจ็บมากขนาดนี้
...ถ้าเราไม่ทุ่มเททุกอย่างเพื่อเขามาตั้ง 2 ปี...
เราคงไม่เจ็บมากขนาดนี้
...ถ้าคนพิเศษของเขาไม่ได้เพิ่งรู้จักกับเขาเพียงแค่ 2 วัน...
ทำไมล่ะ? เวลาที่ฉันทำเพื่อเธอมาตลอด 2 ปี
มีค่าแค่แลกได้กับคำว่า...เพื่อน...งั้นหรือ
ส่วนเวลาเพียง 2 วัน ที่คนนั้นมาพูดคุยกับเขา
เขาสามารถบอกว่ารักคนนั้นได้ ให้คนนั้นได้มากถึงคำว่า...คนพิเศษ...
เขาสามารถพูดได้แล้วว่า เขารักคนนั้น
เขาคงยังไม่รูสินะ ว่าฉันน่ะรักเขามากแค่ไหน
และทำเพื่อเขามากแค่ไหน
ในสายตาเขาคนอย่างฉันเคยมีความสำคัญบ้างไหม
หลายสิ่งหลายอย่างที่เราทำเพื่อเขา
ความจริงใจ ที่มอบให้
ก็เพิ่งได้รู้เมื่อไม่นานมานี้ ว่าเราไม่มีสิทธิ์เรียกร้องมันคืนมาได้เลย
ก็เขาไม่เคยขอให้เราทำเพื่อเขาเลยนี่
...เรามันยุ่งเอง...
เราทำเพื่อเขามากมาย ทั้งๆที่เขาไม่เคยร้องขอ
ทั้งหมดที่เราอดทนพยายามทำเพื่อเขา
ก็คล้ายๆกับการยัดเยียดมันให้เขา  เขาอาจจะไม่เคยต้องการมันเลยก็ได้
แล้ววันนี้เราจะมาขอร้องอะไรล่ะ? สิ่งตอบแทนที่ไหนล่ะ?
ความรู้สึกมัน...แตกต่าง...และ....สับสน...
ในวันนี้ ณ วินาทีนี้ เรามีสิทธิ์เป็นได้เพียงเพื่อนคนนึงของเขา
เหมือนเพื่อนทั่วๆไป หรือบางทีอาจน้อยกว่านั้น
 
แปลกนะ ว่าไหม?
การที่เราทำอะไรเพื่อใรสักคนนึง ทำไปมากมาย
ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ ว่าทำไปเท่าไหร่เขาก็ไม่เห็นค่า
แต่เราก็ยังดื้อรั้นที่จะทำเพื่อเขาอยู่อย่างนั้น
บางทีสิ่งตอบแทนที่เราได้รับ
คือการทำเพื่อเขา และได้เห็นเขามีความสุข
แค่นี้มั๊ง...สิ่งตอบแทนที่ทำให้เรามีกำลังใจทำเพื่อเขาต่อไป
 
บางทีความอดทน อาจจะเหมือนกะเส้นด้าย ถูกดึงถูกรั้งมากๆเท่าไหร่
สักวัน มันอาจจะขาดลงก้ะได้นะ
แล้วหัวใจ ก็ต้องการการดูแลเอาใจใส่ด้วยเหมือนกัน
 
 
ขอบคุณเอกต๋ามากนะ
ที่ทำให้ปอต๋ามีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
ในวันที่หมองหม่น ในวันที่ไม่มีใคร
ถ้าเปรียบกับฤดู ปอต๋าให้เอกต๋าเป็นฤดูฝน
ได้พูดคุยด้วยแล้วรู้สึกมีชีวิตชีวา ชุ่มฉ่ำหัวใจ
มีความสุข และก้อทำให้ปอต๋ายิ้มได้
ดีใจมากที่ได้รู้จักเอก
N!CE 2 meet U นะคะ
 
May 14

(-.-") AirpOrt Management

หิหิ ประกาศผลการเลือกสาขาออกมาแว้วววววว
ติด AirpOrt คับพี่น้อง ก้อดี ได้อยู่กะเพื่อน
อยากเรียนอยู่เหมือนกัน (แล้วไมตอนเลือกกรุดันไปเลือกคาร์โก้วะ)
ขอให้นู๋เรียนได้ เรียนดี เรียนจบทำงานดีๆเถิดดด...สาธุ
ประชากรที่จะได้อยู่เมเจอร์เดวกันอีกก้อมี
นู๋ปอ เฒ่าทารก สมจิต เจ๊เบียบรัตน์ เจ๊โหด แล้วก้อขนุน
มี ต่ายดิ๊ คนเดวที่ได้เข้า ATC
แต่ว่า...เพื่อนกรุไม่มีใครเปนเพื่อนเลยอ่ะดิ่ ดันเมก้า เก่งเว่อร์อ่ะนะ
ส่วนแอ้ม คาร์โก้ คับ ฉายเดี่ยวเลย
เซงง เหมือนกัน ทำไมโลกนี้ต้องมี เด็กเส้น ด้วยวะ
ทำไมทำข้อสอบเข้าสาขาต้องลอกกันด้วยวะ
ไม่คิดจะใช้ความสามารถของตัวเองกันบ้างหรือไง
สบพ. ((สถาบันเพ้อเจ้อ)) ของเรา
ก็ออกเกรดได้ติดอันดับยอดแย่ไม่มีที่ไหนเกิน
ม่ะไหร่จะมีการพัฒนาคุณภาพ
ด้านการเรียน การสอน บุคลากร และสถานทีซะที
อยากโปรโมทสถาบัน แต่ไม่เคยจะพัฒนา ...
 
ปล.
(-3-") ต่ายดิ๊ แกต้องสู้ๆนะเว๊ย
เจอปัญหาอะไรหนักหนาแค่ไหน
จำไว้แกยังมีพวกชั้นนะดิ๊ มาหาพวกชั้นได้ตลอดเวลาดิ๊
สาวๆแอร์พอทสุดสวย เปนกำลังใจให้แกเสมอดิ๊
สู้ต่อไป ไม่ต้องกัวใครหน้าไหนทั้งนั้น
กุรู้ว่าเมิงทำได้อยู่แล้วดิ๊ (ก้อเพื่อนกุเก่งจะตาย)
 
(-3-") ส่วนแอ้ม ขอให้ตั้งใจเรียน
แล้วก้อโชคดีกับทางเดินสายอนาคตสายนี้ที่แกเลือกเอง
แกเลือกในสิ่งที่แกชอบ เราเชื่อว่าแกทำได้อยู่แล้ว
 
(-3-") ส่วนสาวๆแอร์พอทที่เหลือ ตูน ออฟ วัน ช่วยนู๋ด้วยน๊า
ถ้ากุขี้เกียจไปเรียนโทจิกโทตบได้เลยนะ
ส่วนจิ๊บ แกไม่ต้องคิดมาก ตั้งใจทำให้ดีที่สุด
เราเชื่อว่าแกทำได้ อย่าเพิ่งคิดมากนะ
ยังไงพวกเราก้อต้องช่วยกันเต็มที่อยู่แล้ว
 
*-* กุรักพวกเมิงทุกคนน๊า *-*
April 20

~* !'m feeling *~

ความรัก กับ ความอดทน

สิ่งที่มนุษย์ทุกคนมีแระไม่มีวันหมดไปได้ คือ “ความรัก”

แต่สิ่งที่มนุษย์มีจำกัด คือ “ความอดทน”

ยิ่งรักมากก็ยิ่งต้องอดทนกับปัญหาต่างๆไว้.......เพื่อให้รักนั้นยั่งยืน

แต่ในทิศทางตรงกันข้าม...

เมื่อใดที่ไม่มี “ความรัก” “ความอดทน” ก็ไม่มี

สิ่งใดที่เคยอดทนได้....ก็เปลี่ยนแปลงไป

สิ่งใดที่เคยเห็นดีเห็นชอบ....กลับกลายเปนขวางหูขวางตา

และท้ายที่สุด........

“เรา” ก็เปนฝ่ายทิ้ง “รัก” นั้นให้จบลง

แต่ยังมีความจิงอีกอย่างหนึ่งที่คนเรามักมองข้ามกันไปบางครั้ง

ความรักของเราอาจจบลง.....ทั้งที่ความรุสึกรักยังมีอยู่เต็มหัวใจ

เพียงแต่การถูกกระทำซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกระทั่ง “ความอดทน”

บอกให้เราต้องไป....ไปทั้งๆที่ยังรัก

เพราะหากรักแล้วยังต้องเจ็บต้องช้ำ

ทางเลือกที่ดีที่สุดก็หน้าจะหมายถึงการจากไปในวันนี้

เพื่อที่จะเข้มแข็ง...

เพื่อที่จะลุกขึ้นได้ใหม่....ในวันข้างหน้า

 

อ่านบทความนี้แล้วชอบมากๆเลย

ตรงกะความรู้สึกในตอนนี้ที่สุดแล้วหละ